000			02676nam a22003017a 4500
003			GR-MnPuL
005			20230327080445.0
007			ta
008			230315s1987 gr| |||g |||| 000 f gre d
040			_aGR-MnPuL _bgre _eRDA _dGR-MnPuL
041	0		_agre
044			_agr
082	0	4	_223η έκδοση _a889.3
100	1		_aΜούλιος, Φάνης, _d1938-2020 _4aut _91557
245	1	2	_aΗ φαμίλια των Λιστινών : _bMυθιστόρημα / _cΦάνης Μούλιος.
250			_aΒ' έκδοση.
260			_aΑθήνα : _bΕκδόσεις Επικαιρότητα, _c1987.
300			_a176 σελίδες ; _c21 εκατοστά.
336			_atext
337			_aunmediated
338			_avolume
520			_aΌμορφος, άγριος και σκληρός τόπος το Πέτροβο. Χωμένο στην κοιλιά δύο συνεχόμενων βουνών, κάπως σε σχήμα αμβλείας γωνίας, έβλεπε τον ήλιο να αργεί να φαίνεται και τη νύχτα να 'ρχεται γρήγορα. Το κράξιμο των αρπακτικών πουλιών ακουγόταν τρομαχτικό, καθώς αυτά βουτούσαν στους λάκους και τα άπατα ρέματα, για ψοφίμια. Ψηλά στις πλαγιές, οι βελανιδιές και οι ντούφες αγωνίζονταν να σπάσουν το γκρίζο των βράχων. Και κάτω, χαμηλά, στα πόδια του, σερνόταν νωχελικά το ποτάμι, καθώς ασημένιο στραφτάλιζε σα φίδι στο φως του ήλιου. Άλλοτε πάλι αυτό το ποτάμι μεταβαλλόταν σε «στοιχιό» που εξαφανιζόταν κάτω από μια γαλακτερή όσο και πηχτή ομίχλη, που γινόταν αιτία θανάτου των ζώων που ανύποπτα και πανικόβλητα τσακίζονταν στους γκρεμούς. Οι άνθρωποι όμως, σοφότεροι, περιορίζονταν σε σπαραχτικές κραυγές για το φόβο των λύκων, αφήνοντας έτσι να μετρήσουν αυτές τις απώλειες μετά την αποχώρηση της ομίχλης.
521			_aΕνήλικες γενικού περιεχομένου
586			_aΒραβείον Πεζογραφίας Δήμου Αθηναίων 1986
650		7	_aΠαιδική και εφηβική λογοτεχνία, Ελληνική _91556
942			_cBK
999			_c765 _d765