000			04502nam a22003257a 4500
003			GR-MnPuL
005			20230611171010.0
007			ta
008			230611s2020 gr|||||g |||| 00| ||gre d
020			_a978-960-05-1772-9
040			_aGR-MnPuL _bgre _dGR-MnPuL _eRDA
041	1		_agre _hfre
044			_agr
082	0	4	_a320.01 _223η έκδοση
100	1		_aFoucault, Michel, _d1926-1984 _4aut _97044
245	1	0	_aΓια την κυβέρνηση των ζωντανών : _bπαραδόσεις στο Κολέγιο της Γαλλίας (1979-1980) / _cΜισέλ Φουκώ ; μετάφραση Γιώργος Καράμπελας, Πάρης Μπουρλάκης.
260			_aΑθήνα : _bΒιβλιοπωλείον της Εστίας Ι. Δ. Κολλάρου, _c2020.
300			_a656 σελίδες ; _c21 εκατοστά.
336			_atext
337			_aunmediated
338			_avolume
490	0		_aΕστία Ιδεών / Βιβλιοπωλείον της Εστίας Ι. Δ. Κολλάρου
520			_aΈνας κύκλος παραδόσεων με κομβική θέση στην εξέλιξη της σκέψης του Μισέλ Φουκώ. Στις παραδόσεις αυτές, που δόθηκαν στο Κολέγιο της Γαλλίας το πρώτο τρίμηνο του 1980, ο Φουκώ συνεχίζει την ιστορία των "καθεστώτων αλήθειας", η οποία διαπερνά το σύνολο της διδασκαλίας του, δίνοντάς της μια μείζονα στροφή: η διερεύνησή του, που είχε ξεκινήσει στο δικονομικό και δικαστικό πεδίο, και είχε επεκταθεί στο πολιτικό, με τη θεματική των σχέσεων εξουσίας-γνώσης και μετά με τη θεματική της κυβερνητικότητας, περνά εδώ στο πεδίο των πρακτικών και των τεχνικών του εαυτού, στο πεδίο της ηθικής, το οποίο ο Φουκώ δεν έμελλε να εγκαταλείψει ποτέ πια. "Πώς γίνεται στον χριστιανικό δυτικό πολιτισμό η κυβέρνηση των ανθρώπων να ζητά από μέρους των κυβερνωμένων, εκτός από πράξεις υπακοής και υποταγής, και "πράξεις αλήθειας", που έχουν την ιδιαιτερότητα ότι το υποκείμενο δεν απαιτείται μόνο να λέει την αλήθεια, αλλά να λέει την αλήθεια για τον εαυτό του, για τα σφάλματά του, για τις επιθυμίες του, για την κατάσταση της ψυχής του, κ.ο.κ.;" αναρωτιέται ο Φουκώ. Το ερώτημα αυτό τον οδηγεί από μια νέα ανάγνωση του Οιδίποδα τύραννου του Σοφοκλή στην ανάλυση των "πράξεων αλήθειας" που χαρακτηρίζουν τον αρχέγονο χριστιανισμό, μέσα από τις πρακτικές της βάπτισης, της μετάνοιας και της καθοδήγησης της συνείδησης. Ο Φουκώ επικεντρώνεται στις πράξεις με τις οποίες ο πιστός οδηγείται στη φανέρωση της αλήθειας του εαυτού του ως όντος απείρως ελαττωματικού. Από τη δημόσια έκφραση της αμαρτωλής του κατάστασης στην τελετουργία της μετάνοιας, μέχρι τη διεξοδική ρηματοποίηση των πιο μύχιων σκέψεών του στην εξέταση της συνείδησης, αυτό που βλέπουμε να σκιαγραφείται είναι η οργάνωση μιας ποιμαντικής οικονομίας επικεντρωμένης στην ομολογία.
521			_aΕνήλικες, ειδικού περιεχομένου.
650		7	_aΠολιτική επιστήμη _xΦιλοσοφία _93278
700	1		_aΚαράμπελας, Γιώργος Θ., _d1978- _4trl _9713
700	1		_aΜπουρλάκης, Πάρης _4trl _94647
942			_cBK
999			_c3973 _d3973