000			07753nam a2200397 a 4500
003			GR-MnPuL
005			20230512084655.0
007			ta
008			100129s2009 gr ad||e 000 0 gre d
020			_a978-960-05-1432-2 (τ. 1)
020			_a978-960-05-1433-9 (τ. 2)
020			_a978-960-05-1431-5 (set)
040			_aGR-MnPuL _bgre _dGR-MnPuL _eRDA
041	0		_agre
044			_agr
082	0	4	_223η έκδοση _a938.6
100	1		_aΔερτιλής, Γεώργιος Β., _d1939-2023 _94886 _4aut
245	1	0	_aΙστορία του Ελληνικού κράτους, 1830-1920 / _cΓ. Β. Δερτιλής ; έρευνα και επεξεργασία ποσοτικών στοιχείων Αλέξης Φραγκιάδης ; βιβλιογραφική έρευνα Αννα Μανδυλαρά ; εικονογράφηση τεκμηρίωση Γιάννης Σαϊτας.
250			_aΠέμπτη αναθεωρημένη και συμπληρωμένη έκδοση.
260			_aΑθήνα : _bΒιβλιοπωλείον της "Εστίας", Ι. Δ. Κολλάρου & Σιας, _c2009.
300			_a2 τόμοι : _bεικονογράφηση, διαγράμματα ; _c24 εκατοστά.
336			_atext
337			_aunmediated
338			_avolume
490	1		_aΙστορία & πολιτική / Βιβλιοπωλείον της "Εστίας", Ι. Δ. Κολλάρου & Σιας
504			_aΠεριέχει βιβλιογραφία.
520			_aΟ τίτλος "Ιστορία του ελληνικού κράτους" είναι μια βραχυλογία, μια απλούστευση. Το κράτος είναι ένα πρίσμα, ένας φακός, ένα κέντρο εστίασης, ένας τρόπος να φέρνουμε μέσα στο οπτικό μας πεδίο την κοινωνία που παρατηρούμε. Αμέσως μετά, όμως, μπορούμε να εστιάσουμε το βλέμμα μας στους ανθρώπους. Το ελληνικό κράτος δημιουργείται το 1828 εκ του μηδενός και, έως το 1920, αλλάζει ριζικά την ζωή των ανθρώπων που το δημιούργησαν με την φαντασία τους και με την επαναστατική τους πράξη. Τους επιβάλλει την αυθεντία και την νομιμότητά του, την βία και την εξουσία του ελέγχει την αναμεταξύ τους βία τέμνει, δικάζει και τιμωρεί δεσμεύει την Εκκλησία χωρίς να την υποτάσσει, την προσκυνά και την χρησιμοποιεί, στηρίζει επάνω της μέγα μέρος της δικής του νομιμότητας εκπαιδεύει τους νέους και τις νέες, τους μαθαίνει τον νόμο, την τάξη, την υποταγή, την εξίσωση έθνος-κράτος, τον πατριωτισμό. Με άλλα λόγια, το νεαρό ελληνικό κράτος επιβάλλει στους ανθρώπους ό,τι εν πολλοίς επιβάλλουν όλα τα κράτη. Και εκείνοι, με την σειρά τους, το ανέχονται, το αποδέχονται, το απορρίπτουν, υποκύπτουν, το περιβάλλουν με τα εθνικά σύμβολα, το διεκδικούν, εξεγείρονται, το καταλύουν προς στιγμήν για να το θεσμίσουν εξ υπαρχής, το στηρίζουν, το στελεχώνουν, το διαβρώνουν, το χρησιμοποιούν εναντίον αλλήλων. Εκείνοι διατυπώνουν τις εθνικιστικές του φαντασιώσεις, εκείνες μεταδίδουν στα παιδιά τους τις αλυτρωτικές του προσδοκίες και, όλοι μαζί, ακολουθούν τις σημαίες του, τροφοδοτούν με φόρους τα ταμεία του και με αίμα τους πολέμους του. Γράφοντας το βιβλίο αυτό, σκοπός μου δεν ήταν να διηγηθώ "τι έγινε", αλλά να κατανοήσω το "γιατί έγινε". Δεν ήταν να διηγηθώ μια ιστορία, αλλά να την ερμηνεύσω. Και ήθελα να μιλήσω όχι μόνο στον ειδικό αναγνώστη, τον ιστορικό, τον κοινωνιολόγο, τον οικονομολόγο, όχι μόνο στον σπουδαστή της Ιστορίας και των κοινωνικών επιστημών. Ήθελα να μιλήσω, ίσως ακόμη περισσότερο, στους γενικούς αναγνώστες, στον αναγνώστη και την αναγνώστρια που αγαπούν το διάβασμα. Είναι τα πρόσωπα που περιδιαβάζουν συνεχώς στην σκέψη του κάθε συγγραφέα και οδηγούν το χέρι και την καρδιά του και που έχουν από τον συγγραφέα μόνο δύο απαιτήσεις: να μοιραστεί μαζί τους την όποια γνώση του, προσφέροντάς τους και ολίγη τέρψη. Δύο μόνο απαιτήσεις, αλλά μεγάλες: επιβάλλουν στον συγγραφέα σαφήνεια και απλότητα γραφής, και μιαν ελάχιστη, έστω, καλαισθησία. Άλλωστε, εκτός από την σαφήνεια, αυτός είναι νομίζω ο άλλος τρόπος που έχει ο συγγραφέας για να πλησιάσει ή, όπως λέμε, να "κοιτάξει στα μάτια" τον αναγνώστη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Ο συγγραφέας μάς βοηθά να ξεφύγουμε από τις θεωρίες του συρμού, τη μία που θεωρεί πως ο μεγάλος ένοχος για τα ελληνικά δεινά είναι το μεγάλο δημόσιο, αλλά και την άλλη που ισχυρίζεται πως μόνο το κράτος μπορεί να δίνει λύσεις για τα μεσαία και κατώτερα στρώματα. [...] Το ελληνικό κράτος γεννιέται από το μηδέν. Και από το μηδέν, πρέπει να αποκτήσει υποδομές, υπαλλήλους, δημόσια διοίκηση, γιατρούς, νομικούς, δασκάλους, καθηγητές, τους οποίους τα υπόλοιπα δυτικά κράτη απόκτησαν στη μακρά διάρκεια της δικής τους ιστορίας. [...] Ο ελληνικού τύπου εθνικισμός συνδεδεμένος, αναπόφευκτα με τον αλυτρωτισμό, είναι ο κύριος "υπεύθυνος" για την κούρσα των εξοπλισμών.
521			_aΕνήλικες.
651		7	_aΕλλάδα _xΙστορία _y19ος αιώνας _9695
651		7	_aΕλλάδα _xΟικονομική ιστορία _y19ος αιώνας _94213
700	1		_aΦραγκιάδης, Αλέξης, _d1962- _94887 _4edt
700	1		_aΜανδυλαρά, Άννα Β., _d1962- _94888 _4edt
700	1		_aΣαΐτας, Γιάννης _94889 _4edt
942	0	0	_cBK
999			_c2997 _d2997