000			03420nam a22003257a 4500
003			GR-MnPuL
005			20230315190407.0
007			ta
008			230221t19991998gr|||||gr|||| 000 fbgre d
020			_a978-960-03-2470-9
020			_a960-03-2470-0
040			_aGR-MnPuL _bgre _dGR-MnPuL _eRDA
041	0		_agre
044			_agr
082	0	4	_223η έκδοση _a889.3
100	1		_aΓερμανός, Φρέντυ _d1934-1999 _4aut _9494
245	1	2	_aΗ εκτέλεση : _bΙστορικό μυθιστόρημα / _cΦρέντυ Γερμανός.
260			_aΑθήνα : _bΕκδόσεις Καστανιώτη, _c1999, ©1998.
300			_a255, [2] σελίδες ; _c25 εκατοστά.
336			_atext
337			_aunmediated
338			_avolume
520			_aΉταν ένα καυτό απομεσήμερο του 1920 - με τον ανελέητο ήλιο του Ιουλίου να πυρακτώνει την οδό Βασιλίσσης Σοφίας, που τότε ακόμα λεγόταν Κηφισίας. Ο Ίων Δραγούμης προχωρούσε μπρος από το εκτελεστικό απόσπασμα, ακούγοντας πίσω του τις βαριές αρβύλες των οκτώ στρατιωτών που τον συνόδευαν. "Σε πειράζει να σου δέσουμε τα χέρια;" τον είχε ρωτήσει ένας λοχίας μισή ώρα πριν, όταν τον είχαν συλλάβει οι άντρες του Παύλου Γύπαρη στους Αμπελοκήπους. Ο Δραγούμης δεν είχε απαντήσει. Ήξερε ότι σε πέντε-δέκα λεπτά θα πέθαινε - τι ωφελεί να περνάς απ' τον έναν κόσμο στον άλλο με τα χέρια λυτά ή δεμένα; Τώρα ο ίδιος αυτός λοχίας προχωρούσε δεξιά του, με το πιστόλι στο χέρι, οδηγώντας το απόσπασμα: οκτώ αμούστακα παιδιά που ανήκαν στο τάγμα ασφαλείας του Παύλου Γύπαρη και που σε λίγο θα έκοβαν το νήμα της ζωής του. "Θα σε πάμε στο Φρουραρχείο!" του είχε πει κάποιος την ώρα που ξεκινούσαν απ' τη βίλα του Θών, όπου ήταν το τάγμα του Γύπαρη, αλλά ο Δραγούμης ήξερε ότι θα πέθαινε. Ήξερε καλά τη μυρωδιά του θανάτου, από τα δεκαεννέα του χρόνια, που την είχε γευτεί σαν εθελοντής στον πόλεμο του '97. "Ήταν χλομός αλλά ήρεμος", θα θυμόταν μετά ένας απ' τους στρατιώτες του αποσπάσματος. "Ωστόσο δεν μίλησε - δεν έλεγε λέξη. Ως το τέλος δεν ακούσαμε τη μιλιά του". _uhttps://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=8630
521			_aΕνήλικες γενικού περιεχομένου
600	1	7	_aΔραγούμης, Ίων, _d1878-1920. _vΣτη λογοτεχνία _9504
650		7	_aΝεοελληνική πεζογραφία _vΜυθιστόρημα _921
650		7	_aΙστορικό μυθιστόρημα _9290
942			_cBK
999			_c29 _d29