| 000 | 01766nam a22002897a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 003 | GR-MnPuL | ||
| 005 | 20230327120908.0 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 230316s2020 gr|||||gr|||| 000 p gre d | ||
| 020 | _a978-960-04-5075-0 | ||
| 040 |
_aGR-MnPuL _bgre _dGR-MnPuL _eRDA |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 044 | _agr | ||
| 082 | 0 | 4 |
_223η έκδοση _a889.1 |
| 100 | 1 |
_aΣιδηρά, Αγγελική, _d1936- _4aut _9818 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΟίμοι, λέγουσα / _cΑγγελική Σιδηρά. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΚέδρος, _c©2020 |
||
| 300 |
_a48 σελίδες ; _c21 εκατοστά. |
||
| 336 | _atext | ||
| 337 | _aunmediated | ||
| 338 | _avolume | ||
| 520 | _aΟ μικρός μου γιός παίρνει τον ρόλο του πατέρα μου. "Κουλιώ" με αποκαλεί και ξαναγίνομαι μικρή κι εκείνος μεγαλώνει, ο προστάτης μου. Ο πιο μεγάλος αποφεύγει να με προσφωνεί, κι αν υποχρεωθεί "μαμά" με λέει ντροπαλά σχεδόν και είναι σαν να θέλει να κρυφτεί από τον εαυτό του. Ο Αλέξης μου "μάνα" θαρρετά με φώναζε - προσέξτε τον παρωχημένο χρόνο - και τα σπλάχνα μου τραντάζονταν καθώς με ταύτιζε με τον υπέρτατό μου ρόλο. Τώρα ίσως να καταλάβατε γιατί θρηνώ. "Μάνα" ποτέ, ποτέ δεν πρόκειται να ξανακούσω. | ||
| 521 | _aΕνήλικες γενικού περιεχομένου | ||
| 650 | 4 |
_928 _aΝεοελληνική ποίηση |
|
| 942 | _cBK | ||
| 999 |
_c232 _d232 |
||