000 03400nam a22003737a 4500
003 GR-MnPuL
005 20230421180336.0
007 ta
008 230421s2004 gr|||||e |||| 00| ||gre d
020 _a978-960-348-130-0
040 _aGR-MnPuL
_bgre
_eRDA
_dGR-MnPuL
041 1 _agre
_hger
044 _agr
082 0 4 _a190
_223η έκδοση
100 1 _aNietzsche, Friedrich Wilhelm,
_d1844-1900
_4aut
_91394
245 1 0 _aΜαθήματα ρητορικής /
_cFriedrich Nietzsche ; μετάφραση Αιμιλία Μανούση ; εισαγωγή-επιμέλεια Διονύσης Καββαθάς ; πρόλογος Δημήτρης Δημηρούλης ; επίμετρο C. Blair - S. L. Gilman.
260 _aΑθήνα :
_bΠλέθρον,
_c2004.
300 _a283 σελίδες ;
_c21 εκατοστά.
336 _atext
337 _aunmediated
338 _avolume
490 0 _aΜικρόκοσμος / Πλέθρον
520 _aΗ τέχνη του ρήτορα έγκειται στο να μην αφήσει ποτέ να διαφανεί το τεχνητό. Εξ ου και το χαρακτηριστικό ύφος, το οποίο όμως είναι προπάντων ένα προϊόν υψηλής τέχνης, όπως ακριβώς και η "φυσικότητα" του καλού ηθοποιού. Ο αληθινός ρήτορας μιλάει έχοντας ως βάση το ήθος του υπ' αυτόν αντιπροσωπευόμενου προσώπου ή πράγματος. Εφευρίσκει τις καλύτερες απολογίες και επιχειρήματα (που συνήθως μόνον ο εγωισμός ανακαλύπτει), τα πιο πειστικά λόγια και τους τρόπους του λέγειν. Το αξιοσημείωτο σ' αυτόν τον ρήτορα είναι ότι μέσω της τέχνης του, μέσω μιας αλλαγής προσώπων και μιας σωφροσύνης που τον διέπει, βρίσκει πάντα και στρέφει προς όφελός του κάθε τι που μόνον ο πιο εύγλωττος δικηγόρος του κάθε ανθρώπου και του κάθε κόμματος, ο εγωισμός, θα μπορούσε να βρει. Πρόκειται για μια ανταλλαγή του εγώ, όπως γίνεται στους δραματουργούς. Ο Goethe τονίζει πως όλα τα πρόσωπα που παρουσιάζονται στον Σοφοκλή είναι οι καλύτεροι ρήτορες, διότι όταν έχουν μιλήσει όλοι, έχει κανείς την εντύπωση ότι η υπόθεσή τους είναι η πιο δίκαιη και η καλύτερη.
521 _aΕνήλικες γενικού περιεχομένου.
650 7 _aΡητορική, Αρχαία
_xΕρμηνεία και κριτική
_93648
650 7 _aΦιλοσοφία, Νεότερη
_93647
700 1 _aΜανούση, Αιμιλία
_4trl
_93642
700 1 _aΔημηρούλης, Δημήτρης Σ.
_d1952-
_4aui
_92915
700 1 _aΚαββαθάς, Διονύσης
_4edt
_4aui
_93643
700 1 _aBlair, Carole
_4aui
_93645
700 1 _aGilman, Sander L.,
_d1944
_4aui
_93646
942 _cBK
999 _c2236
_d2236