| 000 | 02462nam a22002897a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 003 | GR-MnPuL | ||
| 005 | 20230224105841.0 | ||
| 007 | ta | ||
| 008 | 230221s1995 gr|||||gr|||| 000 j gre d | ||
| 020 | _a978-960-211-207-6 | ||
| 040 |
_aGR-MnPuL _bgre _dGR-MnPuL _eRDA |
||
| 041 | 0 | _agre | |
| 044 | _agr | ||
| 082 | 0 | 4 |
_223η έκδοση _a889.3 |
| 100 | 1 |
_aΔιβάνη, Λένα _d1955- _4aut _9488 |
|
| 245 | 1 | 0 |
_aΓιατί δε μιλάς για μένα; / _cΛένα Διβάνη. |
| 260 |
_aΑθήνα : _bΕκδόσεις Νεφέλη, _c1997. |
||
| 300 |
_a119,[4] σελίδες ; _c17χ12 εκατοστά. |
||
| 336 | _atext | ||
| 337 | _aunmediated | ||
| 338 | _avolume | ||
| 520 | _aΑπό μικρό παιδί στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ παρατηρούσα πάντα τα κορίτσια, τις γυναίκες. Κάρφωνα τα μάτια μου πάνω τους κι απομυζούσα την εικόνα τους, τα χαμόγελα, τις νευρικές κινήσεις των χεριών, τις πιέτες που χόρευαν στις φούστες. Ήταν τόσο πολλές, τόσο όμορφες, τόσο χρωματιστές, που λυπόμουνα τους άντρες τους έτσι που κάθονταν βουβοί κι αφηρημένοι από πάνω τους, κρεμασμένοι από τις χειρολαβές, θαμμένοι κάτω από το γκρίζο και το μπλε των κοστουμιών τους. Τους άφηνα όμως γρήγορα. Το αίνιγμά τους θα το έλυνα αργότερα. Ξαναγυρνούσα σ' εκείνες. Μιλούσαν. Κάθονταν πάντα δυο δυο και μιλούσαν. Εγώ πάλι σώπαινα. Πλησίαζα, στεκόμουν δίπλα κι έστηνα αυτί στα μουλωχτά, λες και το 'ξερα πως κάποτε θα επιχειρούσα να μιλήσω εξ ονόματός των... Να τες λοιπόν οι ιστορίες σας, Κατερίνα, Χριστίνα, Ειρήνη. Μεγάλωσα και κράτησα την υπόσχεση που ποτέ δε σας έδωσα. Τις έγραψα. | ||
| 521 | _aΕνήλικες γενικού περιεχομένου | ||
| 650 | 7 |
_aΝεοελληνική πεζογραφία _vΔιήγημα _2 _920 |
|
| 942 | _cBK | ||
| 999 |
_c19 _d19 |
||