Βιβλιογραφία: σελίδες [175]-183.

Αν και λέγεται και πιστεύεται σήμερα ότι η εκπαίδευση διέρχεται κρίση, η λέξη "κρίση" φαίνεται περισσότερο να είναι μια μόνιμη πολιτογραφημένη κατάσταση στα εκπαιδευτικά πράγματα, παρά ένα έκτακτο γεγονός, που το προκαλούν έκτακτες συγκυρίες. Επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις ή αναφέρονται αποκομμένα και σπασμωδικά σε μια μόνο όψη του προβλήματος, που η θεραπεία του πιστεύεται θα επιτευχθεί με κάποια μέτρα που αφήνουν ανέπαφο το νοσηρό σώμα, ή, αν φιλοδοξούν να είναι ριζικές, μολύνονται σύντομα από τα μόνιμα μικρόβια της κρίσης και αλλοιώνονται αυτές αντί να αλλοιώνουν την υπάρχουσα κατάσταση. Αν είμαστε περισσότερο ειλικρινείς και ρωτηθούμε, αν πράγματι γνωρίζουμε τι θα θεραπεύσει τις πληγές, θα πρέπει ν' απαντήσουμε αρνητικά, γιατί μπορεί να φανταζόμαστε ορισμένα πράγματα και να έχουμε κάποιες ιδέες, που βασίζονται πιο πολύ στην ατομική εμπειρία και ιδεολογία μας, αλλά στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνάμεις εκείνες και πώς αυτές λειτουργούν, έτσι ώστε να οδηγούν σε δεδομένη αποτυχία ακόμη και τις πιο καλές προθέσεις, ακόμα και τις πιο λαμπρές εμπνεύσεις.

Ενήλικες.