«Η χερσόνησος που έκοψε ο χρόνος από έναν ενιαίο ογκόλιθο και που πάνω της τοποθετούνται οι περισσότερες σκηνές απ' όσες ακολουθούν, υπήρξε για αιώνες αμνημόνευτους η πατρίδα ενός παράξενου και σχεδόν ξεχωριστού λαού, με αλλόκοτες δοξασίες και παράδοξες συνήθειες, ξεχασμένες ως επί το πλείστον σήμερα. Οι φαντασιώσεις, όπως ορισμένα κωνοφόρα δέντρα που δεν αντέχουν στις σιωπηλές παγωνιές του εσωτερικού, αλλά ευδοκιμούν στα παραθαλάσσια μέσα στις χειρότερες δυνατές καιρικές συνθήκες, μοιάζει να αναπτύσσονται εδώ φυσιολογικά, ιδίως ανάμεσα στους ντόπιους εκείνους που δεν έχουν ενεργό ενδιαφέρον για τις υποθέσεις της "Νήσου". Πρόκειται, λοιπόν, για μέρος που τείνει να παράγει έναν τύπο ανθρώπου όμοιο με τον ήρωα που σκιαγραφείται ατελώς στις σελίδες αυτές -γέννημα και θρέμμα του τόπου- και που ορισμένοι πιθανώς να αποκαλούσαν ονειροπαρμένο (αν τον τιμούσαν μέχρι του σημείου αυτού με την προσοχή τους), αλλά που άλλοι ίσως έβλεπαν μόνο σαν κάποιον που έδωσε αντικειμενική συνοχή και όνομα σε ένα αιθέριο όνειρο, λίγο πολύ κοινό, σε πιο ασαφή μορφή, σε όλους τους ανθρώπους και οπωσδήποτε καθόλου καινούργιο στους πλατωνικούς φιλοσόφους.»

Ενήλικες, γενικού ενδιαφέροντος.