Το βιβλίο τούτο "Ο Κώστας Σωτηρίου Αφηγείται", οφείλει την ύπαρξή του σε δυο γυναίκες: στην Άννα Σωτηρίου, επίσης εκπαιδευτικό, αδερφή και μαθήτρια του Κ. Σ. και στην Ολυμπία Παπαδούκα.
Προσωποίηση θα λέγαμε του χρέους, η Ολυμπία Παπαδούκα, δεν αρκείται να κάνει χίλια πράγματα πάνω απ' ότι μπορεί να κάνει ως χρέος του ένας πολίτης, παρά σε πιάνει και σένα από μιαν άκρη της συνείδησής σου, κι όσο κι αν προσπαθείς να γλιτώσεις, σε τραβάει και σε φέρνει μπροστά στο χρέος σου προς τον άλλον άνθρωπο, προς τον τόπο σου, προς την τάδε ή τη δείνα περίπτωση.
Η Ολυμπία Παπαδούκα λοιπόν, που μας έχει δώσει το περίφημο βιβλίο-ντοκουμέντο "ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΙ ΦΥΛΑΚΑΙ ΑΒΕΡΩΦ", είναι εκείνη που σκέφτηκε, πήρε την απόφαση και την πραγματοποίησε και σε διαδοχικές επισκέψεις της τον Απρίλη του 1966 στην κλινική Σμπαρούνη, όπου ο Κώστας Σωτηρίου άρρωστος για θάνατο, ζούσε τις τελευταίες ημέρες του βίου του, έγραψε στο μαγνητόφωνο όλα όσα ο αείμνηστος Δάσκαλος εδώ αφηγείται. Οι εγγραφές αυτές, σχεδόν καθημερινές, με ημερομηνία και ώρα έναρξης και λήξης της καθέκαστης εγγραφής, είναι θα λέγαμε μια συνέντευξη σε συνέχειες, όπου ο Κ. Σ. εμπιστεύεται τις τελευταίες μνήμες του στη ζωή