Ο Κανάρης είναι παιδί μιας ολόκληρης εποχής. Το βιβλίο του Φωτιάδη, εκτός απ' όλα τ' άλλα του καλά, μυρίζει αρμύρα, κατράμι και μπαρούτι. Μια γλώσσα απλή, δίχως περικοκλάδες και στολίδια, μα πλούσια, γιομάτη χυμούς, με μετρημένη χρησιμοποίηση της ναυτικής ορολογίας, σε τρόπο που, χωρίς να κάνει ακατανόητο το κείμενο, το χρωματίζει ζωηρά και μας το δίνει να το χαρούμε μ' όλες μας τις αισθήσεις.