Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την εισήγησή μου που εκφωνήθηκε κατά την τελετή της αναγόρευσης του ποιητή Γιάννη Ρίτσου σε επίτιμον διδάκτορα του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Ιδρύματος στις 11 Μαΐου 1987. Στην τωρινή οριστική μορφή του γίνονται ορισμένες αναγκαίες συμπληρώσεις και φραστικές βελτιώσεις, ενώ συμπεριλαμβάνονται και τα αποσπάσματα εκείνα ποιημάτων του Ρίτσου που η έλλειψη χρόνου υπαγόρευσε τότε να μην αναγνωσθούν. Το αρχικό κείμενο εμπλουτίζεται επίσης με διευκρινιστικές υποσημειώσεις και με τις απαραίτητες βιβλιογραφικές παραπομπές.