Ο Αντι, ο Νταγκ και η Κλερ κληρονόμησαν μια κοινωνία πολύ απαιτητική για τις δυνάμεις τους. Είκοσι τόσων χρόνων, μεγαλωμένοι μέσα σε διαλυμένες οικογένειες, στο Γουότεργκεϊτ και την κρίση της Υφαλοκρηπίδας, τρομαγμένοι από την εξάπλωση των γιάπις στη δεκαετία του ’80, την οικονομική ύφεση, το κρακ κι από τον Ρόναλντ Ρίγκαν, αντιπροσωπεύουν επάξια την καινούρια χαμένη γενιά: τη Γενιά Χ.
Σπρωγμένοι από την έντονη υποψία ότι βράζουν στο ίδιο καζάνι, στόχοι αγοράς για κάθε διαφημιστική καμπάνια, παρατούν πληκτικές καριέρες κι αποτραβιούνται στην έρημο της Καλιφόρνιας: στο Παλμ Σπρινγκς, την πατρίδα των κλινικών λιποαναρρόφησης και των τεράστιων εμπορικών κέντρων, σκουπιδότοπο για τα κατακάθια της μνήμης της αμερικανικής κουλτούρας.
Αβέβαιοι για το μέλλον τους, ενδίδουν σ’ έναν τρόπο ζωής με πολύ αλκοόλ και απασχόληση σε «λούκια» – κακοπληρωμένες, παρακατιανές, ανώφελες δουλειές, χωρίς μέλλον στην αγορά υπηρεσιών. Υποαπασχολούμενοι, υπερβολικά μορφωμένοι, πεισματικά αμέτοχοι στα κοινά και απρόβλεπτοι, δεν έχουν πουθενά να διοχετεύσουν το θυμό τους, κανέναν να καθησυχάσει τους φόβους τους και καμιά κουλτούρα να αντικαταστήσει την ανομία τους. Έτσι, διηγούνται ιστορίες: ενοχλητικά διασκεδαστικές ιστορίες, που αποκαλύπτουν το σιδερόφραχτο εσωτερικό τους κόσμο. Έναν κόσμο γεμάτο από ξεχασμένες τηλεοπτικές σειρές, βραδιές αφιερωμένες στον Έλβις και μοντέρνα σουηδικά φτηνοέπιπλα

Ενήλικες γενικού περιεχομένου