Το κόκκινο σπίτι / Αλκυόνη Παπαδάκη ; επιμέλεια Νίκος Καλέντης.
Τύπος υλικού:
ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Λεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Εκδόσεις Καλέντης, ©1988Περιγραφή: 170, [1] σελίδες ; 20 εκατοστάΤύπος περιεχομένου: - text
- unmediated
- volume
- 23η έκδοση 889.3
| Εικόνα εξωφύλλου | Τύπος τεκμηρίου | Τρέχουσα βιβλιοθήκη | Οικεία βιβλιοθήκη | Συλλογή | Τοποθεσία στο ράφι | Ταξιθετικός αριθμός | Προσδιοριμένα υλικά | Πληρ. τόμου | URL | Αριθμός αντιτύπου | Κατάσταση | Σημειώσεις | Ημερομηνία λήξης | Γραμμοκώδικας | Κρατήσεις τεκμηρίου | Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου | Κρατήσεις μαθημάτων | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Βιβλία
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας | 889.3 ΠΑΠ (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | 1 | Στο Ράφι | Δωρεά | 10000002472 |
Το χαμπέρι έφτασε και στο χωριό της πλαγιάς. Έφτασε σαν το κακό πουλί. Κι εσκέπασε σφιχτά με τις φτερούγες του τον ανθισμένο λόφο. Και τον έπνιξε.
Πρωί πρωί η «κυρία είσοδος» του κόκκινου σπιτιού έκλεισε μ’ ένα βρόντο σαν τη στριγκλιά. Και το μπρούντζινο χέρι με το δαχτυλίδι τινάχτηκε δυο φορές στον αέρα και χτύπησε δίχως σκοπό.
Τακ. Τακ. Περάστε! είπε η μοίρα στη συφορά. Κι εκείνη πέρασε ευγενικά κι εστρογγυλοκάθισε στον καναπέ, δίπλα στο μαντολίνο του Νικόλα και στα δαντελένια μαξιλαράκια της κυρίας Κατίνας.
Κείνη τη μέρα μαζευτήκανε όλοι στο σπίτι της Σμυρνιάς. Από κει θα φεύγανε οι πέντε άντρες.
«Θα ’ρθουμε πίσω», λέγανε. Γιατί προσπαθούσανε να δώσουνε κουράγιο στις γυναίκες. Και γελούσανε. Μα το γέλιο έπεφτε από το μισό τους χείλι σαν τ’ αποτσίγαρο. Κι έσβηνε...
Ενήλικες γενικού περιεχομένου
Κάντε κλικ σε μία εικόνα για να τη δείτε στον προβολέα εικόνων