Μια οικογένεια, στη Σαντορίνη (1929 μέχρι σχεδόν τις μέρες μας). Ο καπετάν Μαρίνος με τη γυναίκα του Αικατερίνη (η παράδοση) και τα παιδιά τους, Νικόλαος (ο οινοπαραγωγός – δύστροπος και συντηρητικός, με αξόδευτα συναισθήματα), Μαρούσα (με τη ματαιωμένη αγάπη και το μεγάλο μυστικό), Φραγκίσκος (παραδοσιακός κι εγωιστής), Πέτρος (ο ευαίσθητος), και άλλες δύο κόρες. Τελευταία η Φλώρα, κόρη της Μαρούσας, και βασική ηρωίδα του βιβλίου, η οποία σπουδάζει δασκάλα, συνειδητοποιείται σταδιακά και προσφέρει τον εαυτό της σαν γέφυρα τόσων ανόμοιων εποχών για να περάσει στο άγνωστο ακόμα καινούριο. Μεταξύ τους είναι δεμένοι με καραβίσιους κόμπους. Μέσα στα δίχτυα τα μπλεγμένα παλεύουν να συγκρατήσουν ό,τι τους απομένει. Μια ολόκληρη ιστορία θαλασσοπορίας και κρασιού έχει ξεκινήσει την πτωτική της πορεία, συμπαρασύροντας ανθρώπους, σχέσεις, δομές και αισθήματα.

Γκρίζες εποχές εμμονών με μοιραίο σημείο κάθαρσης το ηφαίστειο, ο μεγάλος σεισμός του 1956 θα φέρει ριζικές αλλαγές στο νησί. Το καινούριο δε διαφαίνεται στον ορίζοντα αλλά αυτοί επιμένουν στις αξίες που είχαν πάντα και που δεν πεθαίνουν. Το καράβι στη μέση της κάμαρας είναι ό,τι εκπροσωπούσε αυτή η οικογένεια, το οποίο δε χάθηκε σε πείσμα των επερχόμενων εποχών. Ναυτικές ιστορίες με μυρωδιά κρασιού, προδομένα πάθη, σεισμοί και καταποντισμοί, πόλεμοι, ενόραση, κι ο πανταχού και πάντα αέρας που διηγείται τις ιστορίες τους. Μία ιστορία που αγωνιά με βήματα επιτόπου και άλματα. Στο τέλος, το έλεος ή αλλιώς η κάθαρση, θα απελευθερώσει την ηρωίδα απ’ το αμείλικτο παρελθόν της οικογένειας.

Ενήλικες γενικού περιεχομένου