Το αμάρτημα της μητρός μου / Γεώργιος Βιζυηνός ; επιλογή κειμένων Βαγγέλης Ραπτόπουλος ; ζωγραφιές Μανώλης Σ. Α. Ζαχαριουδάκης.
Τύπος υλικού:
ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Σειρά: Η Νεοελληνική Λογοτεχνία Εικονογραφημένη / ΚέδροςΛεπτομέρειες δημοσίευσης: [Αθήνα] : Κέδρος, [1998], ©1993.Περιγραφή: 67 σελίδες : εικονογράφηση ; 19 εκατοστάΤύπος περιεχομένου: - text
- unmediated
- volume
- 960-04-0801-7
- 978-960-04-0801-0
- 23η έκδοση 889.3
| Εικόνα εξωφύλλου | Τύπος τεκμηρίου | Τρέχουσα βιβλιοθήκη | Οικεία βιβλιοθήκη | Συλλογή | Τοποθεσία στο ράφι | Ταξιθετικός αριθμός | Προσδιοριμένα υλικά | Πληρ. τόμου | URL | Αριθμός αντιτύπου | Κατάσταση | Σημειώσεις | Ημερομηνία λήξης | Γραμμοκώδικας | Κρατήσεις τεκμηρίου | Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου | Κρατήσεις μαθημάτων | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Βιβλία
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας | 889.3 ΒΙΖ (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | 1 | Στο Ράφι | Δωρεά | 10000001942 |
Περιήγηση Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας στο ράφι Κλείσιμο περιήγησης ραφιού (Απόκρυψη περιήγησης ραφιών)
| 889.3 ΒΕΝ Οι νικημένοι : Διηγήματας / | 889.3 ΒΕΡ Χωρίς Θεμέλια : Διηγήματα / | 889.3 ΒΙΖ Το αμάρτημα της μητρός μου : και άλλα διηγήματα / | 889.3 ΒΙΖ Το αμάρτημα της μητρός μου / | 889.3 ΒΙΟ Ποτέ δεν είναι αργά για ευτυχία / | 889.3 ΒΙΤ Σκοτεινές μητέρες : Τέσσερις ιστορίες / | 889.3 ΒΛΑ Αλλαγή φρουράς / |
Το αμάρτημα της μητρός μου είναι διήγημα του συγγραφέα Γεωργίου Βιζυηνού. Είναι το πρώτο διήγημα του συγγραφέα και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1883 στο περιοδικό «Εστία» (έτος Η΄, τόμος ΙΕ΄). Η ιστορία είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Πρόκειται για αυτοβιογραφικό οικογενειακό δράμα και τα κύρια πρόσωπα είναι δύο, ο αφηγητής και η μητέρα του. Ο χώρος που εκτυλίσσεται είναι η Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, ενώ τα γεγονότα συνέβησαν κατά την παιδική ηλικία του συγγραφέα. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η αρχαΐζουσα στην αφήγηση και η δημοτική στους διαλόγους, διανθισμένη με ιδιωματικές λέξεις της ιδιαίτερης πατρίδας του. Χαρακτηρίστηκε ως ένα καινοτόμο για την εποχή του διήγημα, από τα σημαντικότερα της ελληνικής πεζογραφίας. Επηρεασμένο από τα λογοτεχνικά ρεύματα της Δυτικής Ευρώπης, είναι το πρώτο νεοελληνικό διήγημα που αναφέρεται στο ψυχικό μαρτύριο και τη βαριά συνείδηση, διεισδύοντας σε βάθος στην ανθρώπινη ψυχή. Ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία με ζεστά συναισθήματα, ανθρωπιά και αμεσότητα. Τα τελευταία χρόνια το διήγημα έχει μεταφερθεί και στη σκηνή ως θεατρική παράσταση.
Ενήλικες γενικού περιεχομένου