Οι Έλληνες και οι κληρονομιές τους / Arnold Toynbee ; μετάφραση Νίκος Γιανναδάκης.
Τύπος υλικού:
ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Original language: Αγγλική γλώσσα Λεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Ινστιτούτο του Βιβλίου - Μ. Καρδαμίτσα, 1992.Περιγραφή: 458 σελίδες ; 24 εκατοστάΤύπος περιεχομένου: - text
- unmediated
- volume
- 960-7262-51-4
- 978-960-7262-51-6
- The Greeks and their heritage. Ελληνικά
- 938.1 23η έκδοση
| Εικόνα εξωφύλλου | Τύπος τεκμηρίου | Τρέχουσα βιβλιοθήκη | Οικεία βιβλιοθήκη | Συλλογή | Τοποθεσία στο ράφι | Ταξιθετικός αριθμός | Προσδιοριμένα υλικά | Πληρ. τόμου | URL | Αριθμός αντιτύπου | Κατάσταση | Σημειώσεις | Ημερομηνία λήξης | Γραμμοκώδικας | Κρατήσεις τεκμηρίου | Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου | Κρατήσεις μαθημάτων | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Βιβλία
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας | 938.1 TOY (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | 1 | Στο Ράφι | 10000000303 |
Περιήγηση Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας στο ράφι Κλείσιμο περιήγησης ραφιού (Απόκρυψη περιήγησης ραφιών)
Περιλαμβάνει βιβλιογραφία και ευρετήριο.
Πρόλογος -- 1. Η επίδραση των κληρονομιών του παρελθόντος -- 2. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των Ελλήνων της Μυκηναϊκής Εποχής -- 3. Η κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων από τους Μυκηναίους Έλληνες -- 4. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των αρχαίων Ελλήνων -- 5. Η κληρονομιά των Βυζαντινών από τους αρχαίους Έλληνες -- 6. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των Βυζαντινών Ελλήνων -- 7. Η κληρονομιά των νεότερων Ελλήνων από τους Βυζαντινούς Έλληνες -- 8. Η κληρονομιά των Νεοελλήνων από τους αρχαίους Έλληνες -- 9. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των νεοτέρων Ελλήνων -- 10. Συμπεράσματα -- Παραρτήματα -- Ευρετήριο -- Βιβλιογραφία.
Η άποψη των μεταγενεστέρων για τη λεγόμενη «κλασική» περίοδο της ελληνικής ιστορίας εξακολουθεί να είναι επηρεασμένη, σε εκπληκτικά δυσμενή βαθμό, από τη θεώρηση μιας κλίκας σχολαστικών Ελλήνων, που έζησαν υπό ρωμαϊκό καθεστώς στη διάρκεια της βασιλείας του πρώτου Ρωμαίου αυτοκράτορα, του Αυγούστου (31 π.Χ.-14 μ.Χ.). Οι τυπολάτρες αυτοί ήταν οι λεγόμενοι νεοαττικιστές. Έβαλαν σκοπό τους να αναβιώσουν την αττική διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας, που ήταν εν χρήσει κατά τον 5ο και τον 4ο αιώνα και υποστήριζαν πως, αν οι συγκαιρινοί τους Έλληνες αποφάσιζαν να μιλούν και να γράφουν τη γλώσσα των Αθηναίων της παρελθούσης εποχής, θα ξανακατακτούσαν το χαμένο «μεγαλείο» της εποχής εκείνης. (...) Εντούτοις, οι Νεοέλληνες δεν έχουν ξεπεράσει το δέος που νιώθουν για τους «κλασσικούς» προκατόχους τους, και αυτός ο υπερβολικός σεβασμός για μια ιδιαίτερη φάση της δικής τους ιστορίας εξακολουθεί να είναι γι' αυτούς ένας ανασταλτικός παράγων. (...) Γιατί έχουν οι αντιδράσεις των Ελλήνων στις κληρονομιές τους διαφοροποιηθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό στα διάφορα στάδια της ελληνικής ιστορίας; Το ερώτημα αυτό αποτελεί το θέμα του βιβλίου.
Κάντε κλικ σε μία εικόνα για να τη δείτε στον προβολέα εικόνων