Εγώ, η Σαφίγια : καταδικάστηκε σε θάνατο με λιθοβολισμό / Σαφίγια Χουσάινι Τούνγκαρ Τούντου ; με τη συνεργασία του Ραφαέλε Μάστο ; μετάφραση από τα ιταλικά Βέρα Δαμόφλη.
Τύπος υλικού:
ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Original language: Ιταλική γλώσσα Σειρά: Βιογραφίες / Εκδοτικός Οργανισμός ΛιβάνηΛεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, 2004Περιγραφή: 286 σελίδες ; 21 εκατοστάΤύπος περιεχομένου: - text
- unmediated
- volume
- 978-960-14-0931-3
- Io, Safiya. Ελληνική
- 823 23η έκδοση
| Εικόνα εξωφύλλου | Τύπος τεκμηρίου | Τρέχουσα βιβλιοθήκη | Οικεία βιβλιοθήκη | Συλλογή | Τοποθεσία στο ράφι | Ταξιθετικός αριθμός | Προσδιοριμένα υλικά | Πληρ. τόμου | URL | Αριθμός αντιτύπου | Κατάσταση | Σημειώσεις | Ημερομηνία λήξης | Γραμμοκώδικας | Κρατήσεις τεκμηρίου | Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου | Κρατήσεις μαθημάτων | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Βιβλία
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας | 823 HUS (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | 1 | Στο Ράφι | 10000000794 |
Καταδικάστηκε σε θάνατο με λιθοβολισμό. Σώθηκε ένα βήμα πριν το θάνατο. Η Σαφίγια διηγείται την ιστορία της και μας ενημερώνει ότι με τον ισλαμικό νόμο μια γυναίκα μπορεί να εκτελεστεί για ένα παιδί εκτός γάμου.
Η Σαφίγια ζει σε ένα χωριό της Βόρειας Νιγηρίας, όπου το Ισλάμ εφαρμόζει το νόμο του με τον πιο πρωτόγονο και ανηλεή τρόπο. Σύμφωνα με τη Σαρία, τον ισλαμικό νόμο, οι γυναίκες που γεννούν ένα παιδί εκτός γάμου καταδικάζονται να πεθάνουν με λιθοβολισμό. Αυτό συνέβη και στη Σαφίγια.
Αφού γλίτωσε μια ανάσα πριν το θάνατο, σύμβολο μιας σκληρής σύγκρουσης ανάμεσα στην ανιμιστική-χριστιανική κεντρική εξουσία και το ισχυρό τοπικό μουσουλμανικό καθεστώς, η Σαφίγια διηγείται σε πρώτο πρόσωπο τη «δική της» ιστορία, εκφράζοντας κυρίως τα συναισθήματα και την αντίληψη για τον κόσμο μιας γυναίκας που έζησε πάντα σε μια αγροτική και ειρηνική κοινότητα. Η ιστορία της είναι παραδειγματική, επειδή τη μοιράζονται χιλιάδες άλλες Αφρικανές. Γυναίκες που ζουν σε μια ήπειρο βασανισμένη από βαθιές αντιφάσεις κι όπου, πάρα πολύ συχνά, η ζωή των ανθρώπων αξίζει λίγο περισσότερο από τίποτα.