Στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα, σε ένα καπνοχώρι του Παγγαίου τρεις νέοι αγρότες, προσφυγόπουλα και κανταδόροι στις γειτονιές των κοριτσιών, φτιάχνουν ένα µουσικό τρίο, κιθάρα, ακορντεόν και βιολί, το Τρίο Καντάδα.

Παίζουν στους γάµους και στις γιορτές του χωριού, τραγουδάνε ισπανόφωνα τραγούδια και γράφουν ένα δικό τους τανγκό. Ονειρεύονται µια καριέρα παραπέρα, όµως είναι ερασιτέχνες και δεµένοι µε τον κάµπο.

Ο κιθαρίστας ήταν ο πατέρας µου. Πρόλαβα να τους γνωρίσω παιδί, τους ακολούθησα στα γλέντια και στις νυφιάτικες αυλές. Χρόνια µετά αποφάσισα να γράψω την ιστορία τους σε ένα µικρό βιβλίο, µε φωτογραφίες που συµπληρώνουν το κείµενο. Ήθελα µια γραφή εξοµολογητική και βιωµατική, διάσπαρτη µε ιστορίες αληθινές, σαν να βγαίνουν από µυθιστόρηµα. Ένα βιβλίο που να ακούγεται σαν τραγούδι. Ένα τραγούδι για τον πατέρα, τους φίλους του και τη γενιά τους, µια γενιά που πάλεψε να ορθοποδήσει, που τόλµησε να ονειρευτεί µε κέφι και ελπίδα.

Όμως κάτι παράξενο συμβαίνει μέσα στο σπίτι, καθώς η κόρη της δεν έρχεται ποτέ. Η μάνα συνειδητοποιεί αυτό που προσπαθούσε να μην παραδεχτεί: ότι η κόρη της δεν υπάρχει πια κι εκείνη συνεχίζει να ζει σε ένα ψέμα. Η παραδοχή του τραγικού χαμού της κόρης της, ύστερα από ένα βιασμό, την οδηγεί σε μια άλλη διάσταση, στη συμφιλίωση με τον εαυτό της και στην ονειρική "δεύτερη γέννα" του παιδιού της. Πρόκειται για ένα συγκινητικό γυναικείο μονόλογο, καθώς αναβλύζει βαθιά από την ψυχή μιας μάνας και μιας παρατημένης γυναίκας.

Τον Αύγουστο του 2009 η "Δεύτερη γέννα" παρουσιάζεται στο Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου ως θεατρικό αναλόγιο με τη Φιλαρέτη Κομνηνού και θα ανεβεί ως θεατρική παράσταση τον χειμώνα με πρωταγωνίστρια την ίδια.

Ενήλικες γενικού περιεχομένου.

Βραβείο "Νίκου Θέμελη" - Δήμος Άνδρου & Περιοδικό "Διαβάζω"/"Ο Αναγνώστης" 2020.