Φως τον Αύγουστο / William Faulkner ; μετάφραση Βικτώρια Τράπαλη.

Κατά:

Faulkner, William, 1897-1962 [ Συγγραφέας]

Συντελεστής(ές):

Τράπαλη, Βικτώρια, 1954-2015 [Μεταφραστής]

Τύπος υλικού:

ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Original language: Αγγλική γλώσσα Σειρά: Σύγχρονη Κλασική Βιβλιοθήκη / Εξάντας ; 2Λεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Εξάντας, 1994.Έκδοση: [Β' έκδοση]Περιγραφή: 515 σελίδες ; 18 εκατοστάΤύπος περιεχομένου:

text

Τύπος υλικού:

unmediated

Τύπος φορέα:

volume

ISBN:

960-256-057-6

Ομοιόμορφοι τίτλοι:

Light in August. Ελληνικά

Θέμα(τα):

Αμερικανική πεζογραφία -- Μυθιστόρημα -- Μεταφράσεις στα Νέα Ελληνικά

Ταξινόμηση DDC:

23η έκδοση 813

Βραβεία:

Νόμπελ Λογοτεχνίας (1949).

Περίληψη: Καθισμένη πλάι στο δρόμο, η Λένα κοιτάει το κάρο που σκαρφαλώνει στο λόφο και συλλογιέται: "Έρχομ' από πέρα, απ' την Αλαμπάμα. Δεν είν' και λίγο. Από την Αλαμπάμα με τα πόδια - δεν είν' και λίγο." Και συλλογιέται, ούτ' ένα μήνα δεν έχω που 'φυγα και να 'μαι κιόλας στο Μισισιπή, μακρύτερα από ποτέ απ' το σπίτι μου. Από δώδεκα χρονώ παιδί, δεν έχω βρεθεί άλλη φορά τόσο μακριά από το Ντόανς Μιλ. Και στο Ντόανς Μιλ, μετά που πέθαναν οι γονείς της είχε πρωτοπάει, παρότι κατέβαινε στην πόλη έξι ή οκτώ Σάββατα το χρόνο, με το κάρο, φορώντας τα παραγγελμένα με το ταχυδρομείο φουστανάκια της, τα πόδια ξυπόλητα πάνω στο τραχύ ξύλο και τα παπούτσια της τυλιγμένα σ' ένα κομμάτι χαρτί, πλάι της στο κάθισμα. Φορούσε τα παπούτσια της μόλις προτού φτάσει το κάρο στην πόλη. Αφότου έγινε μεγάλο κορίτσι, ζητούσε από τον πατέρα της να κάνει μια στάση στα πρώτα σπίτια και να την αφήσει να κατέβει για να περπατήσει λίγο. Δεν του 'λεγε γιατί προτιμούσε το περπάτημα παρά να συνεχίσει με το κάρο. Εκείνος θαρρούσε πως ήταν εξαιτίας των καλοστρωμένων δρόμων, των πεζοδρομίων. Μα η Λένα το ήθελε επειδή λογάριαζε πως όσοι την έβλεπαν να πηγαίνει με τα πόδια θα νόμιζαν ότι έμενε κι αυτή στην πόλη.

Αντίτυπα
Εικόνα εξωφύλλου	Τύπος τεκμηρίου	Τρέχουσα βιβλιοθήκη	Οικεία βιβλιοθήκη	Συλλογή	Τοποθεσία στο ράφι	Ταξιθετικός αριθμός	Προσδιοριμένα υλικά	Πληρ. τόμου	URL	Αριθμός αντιτύπου	Κατάσταση	Σημειώσεις	Ημερομηνία λήξης	Γραμμοκώδικας	Κρατήσεις τεκμηρίου	Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου	Κρατήσεις μαθημάτων
	Βιβλία	Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας				813 FAU (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω))				1	Στο Ράφι			10000003270

Καθισμένη πλάι στο δρόμο, η Λένα κοιτάει το κάρο που σκαρφαλώνει στο λόφο και συλλογιέται: "Έρχομ' από πέρα, απ' την Αλαμπάμα. Δεν είν' και λίγο. Από την Αλαμπάμα με τα πόδια - δεν είν' και λίγο." Και συλλογιέται, ούτ' ένα μήνα δεν έχω που 'φυγα και να 'μαι κιόλας στο Μισισιπή, μακρύτερα από ποτέ απ' το σπίτι μου. Από δώδεκα χρονώ παιδί, δεν έχω βρεθεί άλλη φορά τόσο μακριά από το Ντόανς Μιλ.
Και στο Ντόανς Μιλ, μετά που πέθαναν οι γονείς της είχε πρωτοπάει, παρότι κατέβαινε στην πόλη έξι ή οκτώ Σάββατα το χρόνο, με το κάρο, φορώντας τα παραγγελμένα με το ταχυδρομείο φουστανάκια της, τα πόδια ξυπόλητα πάνω στο τραχύ ξύλο και τα παπούτσια της τυλιγμένα σ' ένα κομμάτι χαρτί, πλάι της στο κάθισμα. Φορούσε τα παπούτσια της μόλις προτού φτάσει το κάρο στην πόλη. Αφότου έγινε μεγάλο κορίτσι, ζητούσε από τον πατέρα της να κάνει μια στάση στα πρώτα σπίτια και να την αφήσει να κατέβει για να περπατήσει λίγο. Δεν του 'λεγε γιατί προτιμούσε το περπάτημα παρά να συνεχίσει με το κάρο. Εκείνος θαρρούσε πως ήταν εξαιτίας των καλοστρωμένων δρόμων, των πεζοδρομίων. Μα η Λένα το ήθελε επειδή λογάριαζε πως όσοι την έβλεπαν να πηγαίνει με τα πόδια θα νόμιζαν ότι έμενε κι αυτή στην πόλη.

Ενήλικες γενικού περιεχομένου

Νόμπελ Λογοτεχνίας (1949).

Κάντε κλικ σε μία εικόνα για να τη δείτε στον προβολέα εικόνων