Πάει αρκετός καιρός που ήθελα να μεταφέρω στο χαρτί κάποιες από αυτές τις άηχες κουβέντες, που έχουν να κάνουν με απλά και στοιχειώδη, στην αληθινή ουσία τους, πράγματα των οποίων όμως η σημασία πηγάζει ακριβώς από το ότι είναι στοιχειώδη. Είναι μονάχα σκέψεις που, κατά καιρούς, με παίδεψαν από έγνοια για πολλά και διάφορα της ζωής, κυρίως όμως για τη γυναίκα του σήμερα, από την οποία, όπως πάντα, όπως και τότε, μπορεί να "ερρύει τα φαύλα, αλλά και να πηγάζει τα κρείττω".
Σκέψεις που με συντρόφεψαν, άλλοτε παρηγορητικά κι άλλοτε με αγωνία ή και θυμό ακόμα, και τις οποίες δεν θέλησα να κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου, με τον συλλογισμό ότι, ίσως, να παρακινήσουν και κάποιον άλλο στο να προσπαθήσει να ακούσει τα όσα και το δικό του μαγικό κοχύλι θα έχει ενδεχομένως να του πει.

Ενήλικες.