Τοπική εικόνα εξωφύλλου
Τοπική εικόνα εξωφύλλου
Κανονική προβολή Προβολή MARC Προβολή ISBD

Οι Έλληνες και οι κληρονομιές τους / Arnold Toynbee ; μετάφραση Νίκος Γιανναδάκης.

Κατά: Συντελεστής(ές): Τύπος υλικού: ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Original language: Αγγλική γλώσσα Λεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Ινστιτούτο του Βιβλίου - Μ. Καρδαμίτσα, 1992.Περιγραφή: 458 σελίδες ; 24 εκατοστάΤύπος περιεχομένου:
  • text
Τύπος υλικού:
  • unmediated
Τύπος φορέα:
  • volume
ISBN:
  • 960-7262-51-4
  • 978-960-7262-51-6
Ομοιόμορφοι τίτλοι:
  • The Greeks and their heritage. Ελληνικά
Θέμα(τα): Ταξινόμηση DDC:
  • 938.1 23η έκδοση
Περιεχόμενα:
Πρόλογος -- 1. Η επίδραση των κληρονομιών του παρελθόντος -- 2. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των Ελλήνων της Μυκηναϊκής Εποχής -- 3. Η κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων από τους Μυκηναίους Έλληνες -- 4. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των αρχαίων Ελλήνων -- 5. Η κληρονομιά των Βυζαντινών από τους αρχαίους Έλληνες -- 6. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των Βυζαντινών Ελλήνων -- 7. Η κληρονομιά των νεότερων Ελλήνων από τους Βυζαντινούς Έλληνες -- 8. Η κληρονομιά των Νεοελλήνων από τους αρχαίους Έλληνες -- 9. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των νεοτέρων Ελλήνων -- 10. Συμπεράσματα -- Παραρτήματα -- Ευρετήριο -- Βιβλιογραφία.
Περίληψη: Η άποψη των μεταγενεστέρων για τη λεγόμενη «κλασική» περίοδο της ελληνικής ιστορίας εξακολουθεί να είναι επηρεασμένη, σε εκπληκτικά δυσμενή βαθμό, από τη θεώρηση μιας κλίκας σχολαστικών Ελλήνων, που έζησαν υπό ρωμαϊκό καθεστώς στη διάρκεια της βασιλείας του πρώτου Ρωμαίου αυτοκράτορα, του Αυγούστου (31 π.Χ.-14 μ.Χ.). Οι τυπολάτρες αυτοί ήταν οι λεγόμενοι νεοαττικιστές. Έβαλαν σκοπό τους να αναβιώσουν την αττική διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας, που ήταν εν χρήσει κατά τον 5ο και τον 4ο αιώνα και υποστήριζαν πως, αν οι συγκαιρινοί τους Έλληνες αποφάσιζαν να μιλούν και να γράφουν τη γλώσσα των Αθηναίων της παρελθούσης εποχής, θα ξανακατακτούσαν το χαμένο «μεγαλείο» της εποχής εκείνης. (...) Εντούτοις, οι Νεοέλληνες δεν έχουν ξεπεράσει το δέος που νιώθουν για τους «κλασσικούς» προκατόχους τους, και αυτός ο υπερβολικός σεβασμός για μια ιδιαίτερη φάση της δικής τους ιστορίας εξακολουθεί να είναι γι' αυτούς ένας ανασταλτικός παράγων. (...) Γιατί έχουν οι αντιδράσεις των Ελλήνων στις κληρονομιές τους διαφοροποιηθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό στα διάφορα στάδια της ελληνικής ιστορίας; Το ερώτημα αυτό αποτελεί το θέμα του βιβλίου.
Βαθμολόγηση
    Μέση βαθμολογία: 0.0 (0 ψήφοι)
Αντίτυπα
Εικόνα εξωφύλλου Τύπος τεκμηρίου Τρέχουσα βιβλιοθήκη Οικεία βιβλιοθήκη Συλλογή Τοποθεσία στο ράφι Ταξιθετικός αριθμός Προσδιοριμένα υλικά Πληρ. τόμου URL Αριθμός αντιτύπου Κατάσταση Σημειώσεις Ημερομηνία λήξης Γραμμοκώδικας Κρατήσεις τεκμηρίου Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου Κρατήσεις μαθημάτων
Βιβλία Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας 938.1 TOY (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) 1 Στο Ράφι 10000000303

Περιλαμβάνει βιβλιογραφία και ευρετήριο.

Πρόλογος -- 1. Η επίδραση των κληρονομιών του παρελθόντος -- 2. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των Ελλήνων της Μυκηναϊκής Εποχής -- 3. Η κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων από τους Μυκηναίους Έλληνες -- 4. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των αρχαίων Ελλήνων -- 5. Η κληρονομιά των Βυζαντινών από τους αρχαίους Έλληνες -- 6. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των Βυζαντινών Ελλήνων -- 7. Η κληρονομιά των νεότερων Ελλήνων από τους Βυζαντινούς Έλληνες -- 8. Η κληρονομιά των Νεοελλήνων από τους αρχαίους Έλληνες -- 9. Οι επιτυχίες και οι αποτυχίες των νεοτέρων Ελλήνων -- 10. Συμπεράσματα -- Παραρτήματα -- Ευρετήριο -- Βιβλιογραφία.

Η άποψη των μεταγενεστέρων για τη λεγόμενη «κλασική» περίοδο της ελληνικής ιστορίας εξακολουθεί να είναι επηρεασμένη, σε εκπληκτικά δυσμενή βαθμό, από τη θεώρηση μιας κλίκας σχολαστικών Ελλήνων, που έζησαν υπό ρωμαϊκό καθεστώς στη διάρκεια της βασιλείας του πρώτου Ρωμαίου αυτοκράτορα, του Αυγούστου (31 π.Χ.-14 μ.Χ.). Οι τυπολάτρες αυτοί ήταν οι λεγόμενοι νεοαττικιστές. Έβαλαν σκοπό τους να αναβιώσουν την αττική διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας, που ήταν εν χρήσει κατά τον 5ο και τον 4ο αιώνα και υποστήριζαν πως, αν οι συγκαιρινοί τους Έλληνες αποφάσιζαν να μιλούν και να γράφουν τη γλώσσα των Αθηναίων της παρελθούσης εποχής, θα ξανακατακτούσαν το χαμένο «μεγαλείο» της εποχής εκείνης. (...) Εντούτοις, οι Νεοέλληνες δεν έχουν ξεπεράσει το δέος που νιώθουν για τους «κλασσικούς» προκατόχους τους, και αυτός ο υπερβολικός σεβασμός για μια ιδιαίτερη φάση της δικής τους ιστορίας εξακολουθεί να είναι γι' αυτούς ένας ανασταλτικός παράγων. (...) Γιατί έχουν οι αντιδράσεις των Ελλήνων στις κληρονομιές τους διαφοροποιηθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό στα διάφορα στάδια της ελληνικής ιστορίας; Το ερώτημα αυτό αποτελεί το θέμα του βιβλίου.

Κάντε κλικ σε μία εικόνα για να τη δείτε στον προβολέα εικόνων

Τοπική εικόνα εξωφύλλου
Powered by INTEROPTICS