Περιέχει βιβλιογραφία.

Οι κατασκευές θεωρούνται "προϊόντα" μιας ορισμένης νοημοσύνης, της πρακτικής (ή χειροτεχνικής). Στη μελέτη αυτή δείχνουμε πως, δια των κατασκευών, είναι δυνατόν και πιθανόν να διδαχθή ένας τρόπος σκέψεως και δράσεως, τον οποίο ονομάζουμε "ενεργό" ή "εν έργω" λόγο. Ότα κατασκευάζουν κάτι οι μαθητές "ενσαρκώνουν" την σκέψη τους, τη εξωτερικεύουν, ώστε να αποκτήση εμπράγματο μορφή, δηλαδή την "φέρνουν" από τα άδυτα του νού τους στο φως της εμπειρίας, στο πεδίον της δοκιμής, στην σφαίρα της κριτικής και έτσι είναι δυνατόν να μελετηθή η ποιότητα και η ορθότητά της. Δια της μελέτης του παραχθέντος εμπράγματου ή "ένυλου" λόγου καθίσταται δυνατή η βελτίωση του αφηρημένου ή άυλου λόγου των μαθητών, με τις κατάλληλες δηλαδή παιδαγωγικές επεμβάσεις -- αναλύσεις, διορθώσεις, ασκήσεις, ανακατασκευές κ.ο.κ. -- επιτυγχάνεται η βελτίωση και της θεωρητικής και της πρακτικής νοημοσύνης των...