Τοπική εικόνα εξωφύλλου
Τοπική εικόνα εξωφύλλου
Κανονική προβολή Προβολή MARC Προβολή ISBD

2010 : Οδύσσεια δύο / Άρθουρ Κλαρκ ; μετάφραση Χ. Ξενούλης.

Κατά: Συντελεστής(ές): Τύπος υλικού: ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Original language: Αγγλική γλώσσα Λεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Κάκτος, ©1983.Περιγραφή: 339 σελίδες ; 21 εκατοστάΤύπος περιεχομένου:
  • text
Τύπος υλικού:
  • unmediated
Τύπος φορέα:
  • volume
Άλλος τίτλος:
  • Δύο χιλιάδες δέκα : Οδύσσεια δύο [Άλλος τίτλος]
Ομοιόμορφοι τίτλοι:
  • 2010 : Odyssey two. Ελληνικά
Θέμα(τα): Ταξινόμηση DDC:
  • 823 23η έκδοση
Περίληψη: .. Κι όμως υπάρχουν οι μύθοι. Πριν από χιλιάδες γενιές, λένε, μερικά από τα φώτα αυτά πλησίασαν στ' αλήθεια πάρ πολύ -αλλά πάντα εκρήγνυνταν τρομακτικά, και οι λάμψεις τους, πολύ πιο φωτεινές από τον ήλιο, σκέπαζαν τον ουρανό. Τότε παράξενα, σκληρά μέταλλα έπεφταν σαν βροχή πάνω στη στεριά. Μερικά από αυτά λατρεύονται ακόμα μέχρι σήμερα. Κανένα ωστόσο δεν είναι τόσο ιερό όσο ο τεράστιος μαύρος Μονόλιθος, που στέκεται στη γραμμή η οποία χωρίζει το φως από το σκοτάδι, με τη μια του πλευρά γυρισμένη αιώνια κατά τον ακίνητο ήλιο και την άλλη προς την περιοχή της νύχτας. Μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου, ο Μονόλιθος δεν θα επέτρεπε καμιά επαφή. Όταν όμως φτάσει η στιγμή, μπορεί να αποφασίσει να απελευθερώσει τα όντα που κοιμούνται μέσα του...
Βαθμολόγηση
    Μέση βαθμολογία: 0.0 (0 ψήφοι)
Αντίτυπα
Εικόνα εξωφύλλου Τύπος τεκμηρίου Τρέχουσα βιβλιοθήκη Οικεία βιβλιοθήκη Συλλογή Τοποθεσία στο ράφι Ταξιθετικός αριθμός Προσδιοριμένα υλικά Πληρ. τόμου URL Αριθμός αντιτύπου Κατάσταση Σημειώσεις Ημερομηνία λήξης Γραμμοκώδικας Κρατήσεις τεκμηρίου Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου Κρατήσεις μαθημάτων
Βιβλία Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας 823 CLA (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) 1 Στο Ράφι 10000003537

.. Κι όμως υπάρχουν οι μύθοι. Πριν από χιλιάδες γενιές, λένε, μερικά από τα φώτα αυτά πλησίασαν στ' αλήθεια πάρ πολύ -αλλά πάντα εκρήγνυνταν τρομακτικά, και οι λάμψεις τους, πολύ πιο φωτεινές από τον ήλιο, σκέπαζαν τον ουρανό. Τότε παράξενα, σκληρά μέταλλα έπεφταν σαν βροχή πάνω στη στεριά. Μερικά από αυτά λατρεύονται ακόμα μέχρι σήμερα.
Κανένα ωστόσο δεν είναι τόσο ιερό όσο ο τεράστιος μαύρος Μονόλιθος, που στέκεται στη γραμμή η οποία χωρίζει το φως από το σκοτάδι, με τη μια του πλευρά γυρισμένη αιώνια κατά τον ακίνητο ήλιο και την άλλη προς την περιοχή της νύχτας.
Μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου, ο Μονόλιθος δεν θα επέτρεπε καμιά επαφή. Όταν όμως φτάσει η στιγμή, μπορεί να αποφασίσει να απελευθερώσει τα όντα που κοιμούνται μέσα του...

Ενήλικες γενικού περιεχομένου.

Κάντε κλικ σε μία εικόνα για να τη δείτε στον προβολέα εικόνων

Τοπική εικόνα εξωφύλλου
Powered by INTEROPTICS