Οι οδοιπόροι της καρδιάς / Εύα Ομηρόλη.
Τύπος υλικού:
ΚείμενοΓλώσσα: Ελληνική γλώσσα Λεπτομέρειες δημοσίευσης: Αθήνα : Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, 2009.Περιγραφή: 527 σελίδες ; 21 εκατοστάΤύπος περιεχομένου: - text
- unmediated
- volume
- 978-960-14-1984-8
- 23η έκδοση 889.3
| Εικόνα εξωφύλλου | Τύπος τεκμηρίου | Τρέχουσα βιβλιοθήκη | Οικεία βιβλιοθήκη | Συλλογή | Τοποθεσία στο ράφι | Ταξιθετικός αριθμός | Προσδιοριμένα υλικά | Πληρ. τόμου | URL | Αριθμός αντιτύπου | Κατάσταση | Σημειώσεις | Ημερομηνία λήξης | Γραμμοκώδικας | Κρατήσεις τεκμηρίου | Σειρά προτεραιότητας κράτησης τεκμηρίου | Κρατήσεις μαθημάτων | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Βιβλία
|
Δημοτική Βιβλιοθήκη Μάνδρας | 889.3 ΟΜΗ (Περιήγηση στο ράφι(Άνοιγμα παρακάτω)) | 1 | Στο Ράφι | 10000002989 |
Στους κομπάρσους της ηδονής, ο έρωτας είναι φύση, είναι μοίρα, είναι ατέρμονη αναζήτηση.
Στους αναλφάβητους του έρωτα, ζωή είναι η ενσάρκωση όλων των χαμένων ονείρων που πασχίζουν να ξαναγεννηθούν.
Στους παραχαράκτες της ευτυχίας, ευτυχία είναι ένα μικρό κουβάρι που ξετυλίγεται.
Για τον ήρωα του βιβλίου, Δημήτρη Παπαϊωάννου, ο έρωτας είναι σαν το Θεό: ο καθένας μας τον αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο. Κι αν οι ποιητές τον ύμνησαν ή τον απαρνήθηκαν, αν η επιστήμη τον αγνόησε, αν ο πολύτιμος και μοναδικός πόθος μιας ζωής μάς οδηγήσει τελικά στην ολοκληρωτική ευτυχία ή στην απόλυτη τρέλα, είναι βέβαιο ότι όλοι, κάποια στιγμή, ακολουθούμε το δρόμο του· με υπομονή κι επιμονή, φόβο κι ελπίδα, ελεύθεροι μα δέσμιοι, παίρνουμε το μονοπάτι της καρδιάς.
Ενήλικες γενικού περιεχομένου